Tytuł NBA jest do wzięcia w środę w Salt Lake City.
Utah Jazz!
Część druga pojedynku mistrzów z ekipą Listonosza.
SuperMike i jego ludzka ekipa
mają dwa dni na adaptację do rozrzedzonego powietrza Salt Lake City.
SKRZYDŁOWY JAZZ
Po swojej przegranej...
Utah wrócili w następnym roku silniejsi.
Nastroje w Utah wyrażały się w słowach: „Wreszcie. W końcu ich zniszczymy”.
Utah na nas czekało.
Do Salt Lake musieliśmy lecieć niemal zaraz.
OBROŃCA BYKÓW - 1993-98
Ciągnęliśmy resztkami sił.
Większość ludzi walczy o to, by być tu i teraz.
Uczą się tego w Indiach, siedząc przez 20 lat w aśramach.
Trenują jogę, medytują, próbują być tu i teraz.
AUTOR RARE AIR
SZEŚĆ GODZIN DO PIERWSZEGO MECZU
Czego słuchasz?
Kenny'ego Lattimore'a. Nowy kawałek, jeszcze nie wyszedł.
To mój kumpel, dał mi to.
Większość ludzi żyje w strachu, bo przenosimy przeszłość na przyszłość.
Michael to mistyk. Nigdy nie był nigdzie indziej.
Czuję, że wygracie pierwszy mecz.
- Czuję to. - Co takiego?
No więc: „Tak. Nie. Być może”.
Jesteś gotowy psychicznie na mecz w serii finałowej?
Tak. Nie. Być może. O cokolwiek chodzi.
Jego darem nie była skoczność, szybkość ani celność.
- Mogę spokojnie przejść? - Jasne.
Kocham was.
Jego dar polegał na tym, że był totalnie obecny.
To go wyróżniało.
Śmiało!
Porozciągałem się...
wypiłem parę piw...
pograłem na pianinie...
wypaliłem cygaro.
W barze hotelowym?
Nie, w pokoju.
Mam pianino w pokoju.
To Bar Jordana.
Widziałeś kosza? Nie patrz mi na stopy.
Patrz na piłkę.
MJ, masz cztery?
Chodź, Keith. Porzucaj trochę.
Rzucaj.
Rzucaj. Podchodź i zbieraj.
Powodem upadku wielu zawodników,
skądinąd utalentowanych, jest myślenie o porażce.
- Szlag! - Niedolot. To jakby...
Michael nie pozwolił, by zaprzątało go coś, na co nie ma wpływu.
Mawiał: „Mam się bać, że nie trafię, mimo że nie rzuciłem?”.
Żenada.
Szlag!
Cholera! Pokaż im, MJ.
Kocham to!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Niesamowicie to rozegrał!
Koniec meczu!
Stadion Chicago szaleje!
Nikt tu nikogo nie zdradził.
Czas, bym ruszył naprzód.
Ostatni rok Phila w Chicago Bulls.
Czy oczekiwania są zbyt duże?
- Co teraz? - Pytanie brzmi: Jak długo to potrwa?
ODCINEK X
Te finały wydają się znajome.
FINAŁY NBA 1998 - MECZ PIERWSZY
Ten sam czas, drużyny, miejsca i stawki.
Jednak Utah ma nadzieję na inny wynik.
DZIŚ NA KOLACJĘ BYKI
Pamiętajcie o oddechu,
skupieniu, koncentracji na grze.
Wiecie, że musicie wspierać siebie nawzajem.
W tym budynku jesteśmy jak owce wśród wilków.
W 1998 byliście w Utah?
- Mama nas nie puściła. - Nie, w piwnicy.
- Właśnie. - Oglądaliśmy mecz. Była szkoła.
Uznała, że Utah było trochę zbyt wrogie dla dzieciaków.
Mało pamiętam z meczów i jego gry.
CÓRKA MICHAELA
Ale pamiętam kibiców i hałas.
Cały czas wrzeszczeli.
Masakra.
Nie lubiliśmy Jazz.
Nasza rodzina nieźle im wrzucała.
To było szaleństwo.
Drużyna z Utah zrobiła ogromne postępy od zeszłego roku.
Są mocniejsi i znacznie pewniejsi siebie.
Byki pokonały w tym sezonie wszystkich poza Utah Jazz.
Do boju!
Pippen kontra Russell.
Podwójne krycie. Stockton przechwytuje.
Stockton wchodzi z piłką z lewej linii.
Nigdy nie mówiłem: „Mój Boże, to Byki”.
Świetna drużyna,
szanowałem ich, jak na to zasługiwali.
Ale nie czułem żadnej aury ani Michaela Jordana, ani Byków.
Nie wiem, jak się gra mecz z kimś, kto ją roztacza. My przyszliśmy wygrać.
Kukoča ogrywa Russell, podaje do Stocktona. I Malone!
CZWARTA KWARTA - :23
Time out dla Chicago!
Chłopaki, to jest posrane. Powinniśmy ten mecz wygrać z palcem.
Macie się wziąć za to na poważnie.
Myśl pozytywnie. Do roboty.
Scottie do Michaela. Russell go kryje.
Zza zasłony Longleya. Michael... Podaje do Longleya.
Rzut... I wyrównanie!
KONIEC CZWARTEJ KWARTY
Dogrywka w pierwszym meczu.
Do dzieła.
Dwadzieścia jeden dla Malone'a. Hornacek!
Próbują go powstrzymać.
Ścigany przez Jordana i tak rzuca!
JAZZ PROWADZI W SERII 1-0
Mecz pierwszy wygrywa w dogrywce Utah.
Wiedząc, że to ostatni taniec,
próbuję wykrzesać energię, by to zakończyć.
Byliśmy wykończeni,
ale nie traciliśmy z oczu tego, co chcemy osiągnąć.
FINAŁY NBA 1998 - MECZ DRUGI
Hornacek kontra Michael, fade-away, jest!
Pippen mija obronę i robi wsad.
Kukoč... Kosz z linii końcowej.
Kończy się czas na akcję, Michael kontra Hornacek.
Michael próbuje. Dwóch obrońców, gwizdek...
Jest kosz i faul.
Może i przyjechali zmęczeni, ale wyjadą z remisem.
REMIS W SERII 1-1
Jeszcze trzy.
JESZCZE TRZY
Zamietli Los Angeles.
Wiesz, jak trudno kryć Shaqa i próbować skurwiela naciskać?
Nie o to chodzi. Ja to nie Shaq.
Ja to nie Shaq.
Jak mówiłem, ja to nie Shaq.
Jazz wygrali u siebie w dogrywce.
Byki z trudem wyrównały.
To była trudna seria. Z wyjątkiem trzeciego meczu w Chicago.
Panowie, trzeci mecz! Miłej gry.
FINAŁY NBA 1998 - MECZ TRZECI
Scottie wchodzi pod kosz i rzut w biegu.
Zdobywa kosza i idzie na linię.
Harper blokuje Eisleya.
Karl biegnie. Rzut hakiem. Niedolot.
Michael. Obrót do Hornaceka z lewej. Przepiękne zagranie.
KONIEC PIERWSZEJ POŁOWY MECZU
Jakimś cudem trafił.
Utah Jazz z Malone'em i Stocktonem,
Jazz, którzy dostali się do finałów dwa lata z rzędu,
przegrywali z 54 punktami.
To najniższy wynik w meczu od czasu wprowadzenia zegara 24 sekund.
Nie w play-offach, ogólnie.
To absurd.
Tylko Bill nie zdobył punktów.
Wennington, jedyny Byk, który nie zdobył punktu.
Niech więc zdobywa.
Dopełnienie wieczoru!
Prawdziwe upokorzenie dla Utah Jazz. Przegrana 42 punktami.
Chicago prowadzi w serii dwa do jednego, jednak wydaje się, że to nie wszystko.
- Trenerze... - To prawdziwy wynik?
TRENER JAZZ - 1988-2011
- Ostateczny? - Tak.
Dennis Rodman znów ma dziś kłopoty.
NASTĘPNY DZIEŃ
Na poniedziałkowym treningu nie mówiło się o tym, czego brakło Jazz,
a o tym, kogo brakowało tego dnia Bykom.
Dennisa Rodmana znów nie było nigdzie widać.
To prawda, że nie było go na treningu?
- Tak. - Jest usprawiedliwiony?
- Nie. - Co się stało?
Nie wiem. Nie ma go tu.
Jestem mistrzem wagi ciężkiej, a skoro jest z nami Rodzilla,
nic nie powstrzyma nWo Hollywood!
Po trzecim meczu Dennis Rodman się urwał.
Zboczył z drogi...
Z gry w kosza z Bykami przerzucił się na wrestling z Hulkiem Hoganem.
Słuchaj, twardzielu, podobało mi się,
jak zeszmaciłeś Malone'a.
Jesteś mocny, brachu.
Nie miałem planu.
Chciałem grać w kosza, imprezować... posuwać laski.
Taki już byłem. To nie było nic nowego.
Niektóre rzeczy są warte opuszczenia treningu.
Wynajął samolot, który zabrał go na jakąś galę wrestlingu,
gdzie według scenariusza miał zdzielić faceta krzesłem.
Boże! To Rodman!
Czy impreza poboczna Dennisa sprowadzi Byki na ziemię?
Myślę, że są zaniepokojeni. I trenerzy, i zawodnicy.
Oczywiście zostanie ukarany.
Czeka go kara za nieobecność na treningu.
DZIEŃ PRZED CZWARTYM MECZEM 9 CZERWCA 1998
Dickey, przyszedłeś później, tak?
Tak.
Tłukliśmy Dennisa piankami, ominęło cię to.
Ściągnął na nas niesławę.
Zhańbił nas.
Ale nieźle zapłacił.
Do roboty.
Dajesz, Rodzilla!
Reputacja niedobrego chłopca, o którą tak dbał Dennis...
przyćmiewała jego talent sportowca.
Ale Phil wiedział, że był on obrońcą,
który bardzo przyczynił się do sukcesu drużyny.
Denerwuje was, że odwraca waszą uwagę od finałów?
Odwraca waszą uwagę, nie naszą.
Phil chyba wiedział, że muszę robić swoje,
być tym, kim jestem.
Po meczu w play-offach pojechałem na wrestling.
Jak robię to, jestem tu, jak robię tamto, jestem tam.
Na boisku dam z siebie wszystko.
Pomyślą, że wyjdzie tamtędy.
Jeśli zamknie drzwi, pomyślą...
Mamy problem.
Jest tam 300 nakręconych dziennikarzy.
Dennis olał trening, dostał karę i nie ma nic do powiedzenia.
Mówiąc jego słowami.
Musimy mu pomóc wyjść po kryjomu innym wyjściem...
podczas gdy 300 dziennikarzy czeka przed szatnią.
Nie wiem, czy nam się uda.
Michael, zaczekaj!
Dobry wieczór państwu.
Widział ktoś Rodmana, czy znowu walczy z Hulkiem Hoganem?
Eisley musi pozbyć się piłki.
Zbiera Rodman. Różnica dwóch punktów...
I tak pozostaje, bo Pippen pudłuje. Rodman goni piłkę.
Jest Rodman!
Scottie za trzy!
Jest tam Rodman. I Anderson go sfaulował.
CZWARTA KWARTA - 2:53
Robak jest kiepski w wolnych.
Phil Jackson nie chciałby go na linii wolnych w tej sytuacji.
Ryzykuje i trafia oba! Po co komu trening?
Poza boiskiem świruje,
ale na boisko wnosi mnóstwo energii i serca.
Chicago wygrywa czterema punktami.
Są gotowi pokonać Utah w piątkowy wieczór.
Co ty na to,
że to może być twój ostatni mecz z Bykami, a nawet ostatni w ogóle?
KONFERENCJA PRASOWA PO MECZU
Wahasz się,
a świat oczywiście chciałby wiedzieć.
Musi zaczekać i zobaczyć, co będzie.
To znaczy...
Robota nie jest zrobiona, nie czas świętować.
FINAŁY NBA 1998 - MECZ PIĄTY
Niczego dziś nie spieprz.
Chociaż raz bądź gotów do gry.
SKRZYDŁOWY BYKÓW - 1997-98
Rozumiesz?
Graj dobrze, a jak wygramy,
nie będziesz musiał mnie słuchać!
- Jadę z tobą do Kalifornii. - Szlag!
- O której mamy lot? - Scott, jak po dzisiejszym meczu...
jeszcze cię gdzieś zobaczę, nakopię ci do dupy.
Wiesz, że ci nakopię.
Spodziewaj się karczemnej burdy.
Buty są w porządku? Nie chcę, żebyś się tam ślizgał.
Dziś wśliznę ci pierścień na palec. Tyle musisz wiedzieć.
Dziś piąty mecz finałów NBA 1998,
a wygrana Byków da im powtórny three-peat.
Scena jest gotowa na dekorację.
Kiedy Michael wyczuje linię mety, wie jak zakończyć.
Jeśli to ostatni taniec,
warto zatańczyć na własnym parkiecie.
Pierwszy rzut Malone'a trafia.
Stockton... Podaje do Malone'a.
Wyczuwam lekki niepokój i napięcie tu w Chicago.
Może brakować koncentracji, bo przygotowując paradę i święto,
zapomina się, że trzeba jeszcze zagrać mecz.
Malone... 39 punktów!
CZWARTA KWARTA - :53
Odzyskuje pozycję Utah.
Zostało 10,4 sekundy. Zagranie Kukoča. Pippen...
Kukoč za trzy, trafia!
Pięć sekund, przewaga jednego punktu.
CZWARTA KWARTA - :05
Utah ma dwa punkty przewagi. Czas dla Chicago. Piłka dla Byków.
CZWARTA KWARTA - :01
Aby Byki wygrały ten mecz u siebie,
muszą zakończyć go z wyjątkowym przytupem.
Harper...
Rzuca Jordan. Szansa...
Jedziemy więc do Utah.
Skasujcie nagłówki. To prawdziwa seria.
FINAŁY NBA 1998 - MECZ PIĄTY
BYKI PROWADZĄ W SERII 3-2
Super byłoby wygrać u siebie...
ale nie udało się.
Wszyscy myśleli, że wyjdzie mi ten rzut. Na tym polega piękno gry.
Na 1,1 sekundy
wszyscy wstrzymali oddech, to było urocze.
Byki wiedzą, jak kończyć, ale wczoraj Jazz się wybronili.
Wiedzieli, że kolejny mecz będzie w Salt Lake City.
Nie wiedzieli jednak, że Bykom to nie przeszkodzi.
Byki mają pięć wygranych na cztery przegrane
i jeśli liczą na tytuł w tym roku, muszą zdobyć go w Utah.
FINAŁY NBA 1998 - MECZ SZÓSTY
Jazz wymusili na nich szósty mecz.
Wytrzymają i wymuszą siódmy?
Oba mecze tu, w Salt Lake City. Publiczność szaleje.
Cisza przed burzą.
Dziś raczej nie żartuje.
Jak scena z filmu, kiedy lew spokojnie leży w cieniu i tylko patrzy.
Może dziś coś upoluje.
Zła wiadomość. Scottie Pippen, skrzydłowy Byków, jest kontuzjowany.
Po ogromnym wysiłku w meczu trzecim,
w którym przeprowadził wiele szarż,
Pippen odczuwa sztywność pleców. Rozmawialiśmy wcześniej...
Są wszystkie ręce?
Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego.
To jest to. Dajmy z siebie wszystko.
- Na co przyszedł czas? - Na grę!
Witamy w Salt Lake City na meczu szóstym.
W razie gdyby Jazz dziś wygrali i wymusili siódmy mecz,
warto wspomnieć,
że niewiele drużyn wygrało siódmy mecz finałów na wyjeździe.
Utah miałoby w tym przypadku niewielką przewagę.
Jeśli Byki chcą ich rozgromić,
mecz szósty to dobry czas na to.
Jordan pilnowany przez Russella.
Hornacek zostawi Pippena. Spróbują ze Scottiem.
I robią to. Stockton dołącza do obrońców.
Piłka wraca do Scottie'ego, nie dali rady
i zdobywa dwa łatwe punkty.
Rozpocząłem mecz
i podczas pierwszej akcji zrobiłem wsad.
I zablokowało mi plecy.
Byłem załatwiony.
Powiedziałem MJ'owi, że nie dam rady. „Chłopie, załatwiłem się”.
Wygląda na to, że Scottie Pippen z trudem się porusza.
Kontuzje pleców są jednymi z najgorszych.
Malone. Wbija pierwszego kosza!
Jordan za trzy. Jest!
Zła wiadomość dla Byków prowadzących 9 punktami.
Przed chwilą Pippen w towarzystwie trenera Schaefera
opuścił ławkę i idzie do szatni.
Bardzo cierpiał.
TRENER BYKÓW - 1990-98
Był niesprawny.
Sztywność postępowała.
Tracił swobodę ruchów, a ból narastał.
Robiło się coraz gorzej.
Scottie mówi personelowi medycznemu, że nie może grać.
To może być koniec meczu dla niego.
Malone zamknięty.
Radzi sobie i zdobywa kosza.
Malone kontra Wennington.
Chwieje się, kosz i faul!
Bez Scottie'ego tylko się jakoś trzymaliśmy.
Błąd 24 sekund. Michael dał sobie spokój.
Nie byli nawet bliscy wykonania rzutu przed upływem czasu.
Malone...
Utah prowadzi.
PIERWSZA KWARTA - 1:38
Dopiero przegrywali 9 punktami.
To będzie bardzo nużący mecz dla Jordana.
Będą próbować go zmęczyć.
Ciekawe, czy starczy mu sił na końcówkę
po tylu minutach w meczu.
POŁOWA MECZU
Podczas przerwy byłem w szatni,
próbując wszelkich możliwych środków,
żeby mieć szansę coś zdziałać.
Ahmad Rashad z Delta Center, gdzie Jazz prowadzą czterema punktami.
Wydarzeniem pierwszej połowy były plecy Scottie'ego Pippena.
Naprawdę cierpi.
Scottie Pippen z powrotem na boisku.
Zobaczymy, jak sobie poradzi.
Możesz grać? Na pewno?
W porządku.
Utah ma piłkę, zaczynamy trzecią kwartę.
Malone nie próżnuje!
Rodman walczy jak szalony, ale nieskutecznie.
Rodman przewraca Malone'a. To będzie faul niesportowy.
Muszą odgwizdać faul.
Uwielbiam patrzeć, jak ci dwaj się biją.
Dają z siebie wszystko.
Rodman. Rzut z sześciu metrów i gest mówiący: „I bądź tu mądry”.
Scottie w polu rzutów wolnych, podaje do Harpera.
Rzut hakiem. Nieźle.
TRZECIA KWARTA - 8:02
Czy Pippen ma teraz tylko odwracać uwagę?
Od początku to robiłem, ale o tym nie wiedzieli.
Michel powiedział: „Bądź tam, rób, co możesz.
Lepiej ci będzie na boisku niż w szatni”.
No więc się przemęczyłem.
Pippen robi, co może. Tym razem wystarczyło.
Pippen ledwo się poruszał po boisku.
Wykonywałem wszystkie rzuty,
wkładałem całą energię, a niewiele mi jej zostało.
Na początku czwartej kwarty Jordan ma 29 punktów.
Grał 34 z 36 minut...
po tym, jak w piątek zagrał 45.
Zmęczenie jest teraz istotnym czynnikiem.
MJ za trzy! Za krótka.
Michael... Krótka.
Przy zmęczeniu rzuty z wyskoku nie dochodzą.
Pippen znowu wraca do szatni,
by rozluźnić bolące plecy.
Pracował z nim masażysta,
stosował leki, robił wszystko, co się dało...
by zmniejszyć ból i inne objawy.
Pięć minut zabiegów, by mógł grać kolejne pięć.
Wracał do szatni,
dostawał lód i elektrostymulację na uśmierzenie bólu,
wykorzystywali całe dziesięć minut,
by mógł wrócić i zagrać ostatnie dziesięć minut meczu.
Jak widać, wrócił na boisko. Zobaczymy, co z tego będzie.
Wszyscy, którzy uważali, że Pippen jest miękki,
byli w wielkim błędzie.
Jest równie twardym zawodnikiem, jak każdy, z kim pracowałem.
To, co zrobił w tym meczu, było wielkie.
W jego sytuacji wielu graczy
poddałoby się bez wahania.
On chciał być tam i dokończyć za wszelką cenę.
Malone, trzech obrońców odbiera mu piłkę.
Pippen krzywi się z bólu, przechwytując piłkę niczyją.
Scottie tylko kuśtyka.
Jordan z wyskoku.
Ma 37 punktów...
CZWARTA KWARTA - 6:40
...a Utah po raz pierwszy od drugiej kwarty przegrywa.
Stockton ma trochę swobody i Utah prowadzi trzema punktami.
CZWARTA KWARTA - 5:14
Pippen w pomalowanym.
Rzuca z obrotu. Gra z zaciśniętymi zębami.
W meczu szóstym sytuacja ciągle się zmieniała.
Byłem pewien, że czeka nas siódmy.
Utah było silne psychicznie.
Mamy 50 sekund.
Malone...
Przez boisko do Stocktona, rzut za trzy... Jest!
CZWARTA KWARTA - :41
CHCEMY SIÓDMEGO MECZU
Została niecała minuta. Prowadzili trzema punktami.
Phil poprosił o czas.
CZWARTA KWARTA - :41
To ważne 20 sekund dla Chicago,
bo Jordan ma szansę odpocząć.
Michael Jordan, na tym późnym etapie kariery, musi dźwigać drużynę,
grać dodatkowe minuty w wyczerpującej serii.
A ta ostatnia sekwencja w ostatnich trzydziestu kilku sekundach...
to jedna z najlepszych sekwencji w sporcie bez względu na dziedzinę.
Byki chciałyby zgarnąć dwa rzuty.
Szybko wbić kosza i zdobyć rzut wolny,
mając dwie okazje z jednej akcji.
Pippen do Jordana.
Michael ogrywa Russella.
Różnica jednego punktu.
CZWARTA KWARTA - :37
Michael robi wsad. Teraz musimy wyhamować.
Po tym celnym rzucie spod kosza
wiedziałem, że Karl Malone wykona swoją zagrywkę.
Robili to już kilkukrotnie.
Dennis i Malone cały mecz walczyli.
Karl zapomniał, że byłem po słabej stronie.
Malone kryty podwójnie. Odebranie piłki.
Michael poza akcją, więc Malone go nie widzi.
Wchodzi z martwego pola i odbiera piłkę.
Miałem piłkę, kątem oka widziałem Phila.
Nie zamierzał prosić o czas.
Zamiast robić coś, na co mogliby się przygotować,
ustawić obronę,
lepiej było iść za ciosem.
Dzieli nas 17 sekund od siódmego meczu albo szóstego tytułu mistrzów.
Co chodziło ci po głowie, jak wracałeś na boisko?
„Zejdźcie mi z drogi”.
Nic więcej.
Nic nie musiałem robić. Musiałem tylko tam być.
Pomyślałem: „Wbije tego zasranego kosza”.
Nie poda tej piłki do nikogo.
Co mu tam jakiś John Paxson czy Steve Kerr...
W życiu, to jego czas.
Rozejrzałem się
i wiedziałem, że mogę rzucać albo biec do kosza.
Musiałem zdecydować, kiedy zaatakować.
Jordan, wolny...
Chicago na prowadzeniu!
Time out dla Utah.
CZWARTA KWARTA - :05
Zostało 5,2 sekundy.
Michael Jordan jedzie na oparach, mając 45 punktów.
W końcówce meczu trzeba wyrywać mu piłkę z rąk.
Prawdziwy zabójca.
Zobaczcie, jak Jordan popycha lewą ręką Russella.
Sędzia tego nie widzi.
Jordan uwalnia się do czystego haka.
Mówią, że go odepchnąłem.
Bzdura. Leciał już w tamtą stronę. Nie musiałem go pchać.
Russell już zdążył się potknąć.
Ta ręka na jego tyłku
była niczym gest szefa sali kierujący kogoś do stołu.
Kiedy wykonał ten rzut,
można było usłyszeć, jak z ludzi uszła energia.
To mógł być ostatni rzut Michaela Jordana w NBA.
Jeśli to jest ostatnie ujęcie Michaela Jordana, to jest wspaniałe.
Zawiedzeni kibice...
wydawali jeden kolektywny jęk, gdy Jazz brał time out.
Byłem zmęczony jak diabli. Wykończony.
Ale coś mnie jeszcze czekało.
Jeszcze jeden przystanek.
Do roboty. Jeszcze jeden przystanek.
Mogę tylko być pod koszem.
Szykuj się na szarżę. Nie daj im szansy na time out.
Zbierałem myśli, ale byłem zmęczony.
Próbowałem wykrzesać energię...
by to zakończyć.
Jeśli zdobędą kosza, będzie siódmy mecz.
Jeśli nie, po raz drugi z rzędu
odpadną po szóstym.
Stockton, kryty przez Harpera.
Zza zasłony. Harper rzuca.
Nie ma kosza!
Chicago Bulls...
zdobywają szóste mistrzostwo NBA i jest to ich drugi three-peat.
Boże! To było piękne!
- Co za końcówka! - Wierzyłem!
Na pewno. Dzięki ci za to.
Chicago Bulls, mistrzowie NBA 1998,
drużyna wszech czasów.
- Dasz wiarę? - Tak.
Nie wierzę.
- Ja wierzyłem. - To było piękne.
Nigdy się nie poddałem.
Zawsze, gdy byliśmy blisko, wiedziałem, że damy radę.
MVP Finałów NBA 1998 Michael Jordan.
MJ ZNÓW KRÓLUJE
Michael to bohater. Zawsze się wywiązywał
w sytuacjach tego typu.
Potrafisz w to uwierzyć? Sześć.
Tak jest! Sześć!
Mówcie, co chcecie, nie wygrają, póki nie odpuścimy.
Zdejmij czapkę. Patrzcie.
Wodoodporny kolor.
- Co dziś oglądałeś? - Człowieka z żelazną twarzą.
- W żelaznej masce. - Właśnie.
I jest tutaj!
Wiesz, co powiedziałem im przed meczem?
- Co? - Jeden za wszystkich...
Serio. Nie żartuję.
- Gratulacje. - Dzięki, że wpadłeś.
To było piękne. Czysta poezja.
Bardzo ci dziękuję.
Możecie to kontynuować?
Nie chcę o tym myśleć. Teraz myślę tylko o tym,
by się bawić, jutro będziemy się martwili resztą.
Świętujesz, czujesz się dobrze,
wrócisz za rok, prawda?
Odpowiem za kilka dni. Może w Grant Parku.
Najlepsza drużyna w tym sporcie.
Trzeba to uszanować. A jak nie chcą?
Dilerów nie brakuje.
- Dzięki. - Tak to jest.
No proszę. Ciągle jasno.
Można pograć w golfa.
Super. To było najlepsze.
Dennis, dobra robota.
SKRZYDŁOWY JAZZ
Dobra robota.
Dzięki. Trzymaj się. Pozdrów żonę.
Do zobaczenia.
Kiedy przyjechaliśmy do hotelu,
wszędzie były kamery i ludzie czekający na autografy.
To było niesamowite, samo bycie z nimi...
- Jordan! - ...ten zastrzyk adrenaliny,
głównie dzięki ich uwielbieniu dla Michaela.
Szlag!
To piętro dla palących?
- Tak. - Teraz tak.
Jesteśmy mistrzami
Przyjacielu!
- Pocałuj. - Puchar?
- Tak. - Matko!
Tak jest!
Phil spytał: „Zagrasz 48 minut?”. Ja na to: „Jeśli trzeba”.
Kontuzja Scottie'ego nie pomogła.
Nie sądziłem, że zejdzie. Wystraszyłem się.
Miałeś frajdę z tego rzutu? Widziałem ten drobny...
Musiałem, nie dolatywały!
Ruch nadgarstka. Wszystkie były krótkie.
- Tym razem dołożyłem... - I poszło!
To podstawy. Dokładasz dwa palce.
Dasz radę to powtórzyć?
Tu chodzi o ten moment.
To buddyzm zen, trafiasz w moment i w nim zostajesz.
Zostanę do października i będziemy wiedzieć, na czym stoimy.
Mistrzowie świata, czarusie NBA.
MISTRZOWSKI ZLOT 16 CZERWCA 1998 - CHICAGO
Chicago z drugim three-peatem w tej dekadzie.
Dziesiątki tysięcy kibiców zebrały się w Grant Parku,
skandując: „Jeszcze rok!”.
Jeszcze rok!
Niech Jerry Reinsdorf wie, że ma zachować ten skład.
Inaczej wygonimy go z miasta.
SŁODKI SZÓSCES
Przed wami sześciokrotni mistrzowie świata,
Chicago Bulls!
Jakiś rok temu zadzwonił do mnie Jerry Reinsdorf i spytał,
czy sądzę, że możemy to powtórzyć.
Powiedziałem, że tak.
Bez powrotu Scottie'ego by się nam nie udało.
A Michael dźwigał nas na barkach aż do celu.
Chcę podziękować też Jerry'emu Krause'owi za tę szansę.
Miał inny plan, ale go odłożył.
Dzięki, Jerry.
Nie ma się go co czepiać. Trzeba mu wyrazić uznanie.
Zasługuje na nie, bo był dyrektorem generalnym tych drużyn.
Poznałem w życiu wiele wspaniałych osób, mój sukces to ich zasługa.
Grałem pod okiem Phila Jacksona, najlepszego trenera.
Z Michaelem Jordanem, najlepszym z graczy.
A Jerry Krause jest najlepszym dyrektorem generalnym.
Chciałbym podziękować kolegom i organizacji. Było super.
Dziękuję za ten ostatni taniec.
Wiele osób wątpiło, że wrócimy do Grant Parku w tym roku.
Nikt nie wie, czy będziemy tu za rok.
Ale wiem na pewno, że moje serce i moja dusza
zawsze należały do Chicago.
I choćby nie wiem co się działo,
moje serce i dusza nadal będą należały do Chicago.
Jego sława zasługuje na tym większe uznanie,
bo nie miał platform, które by go rozsławiły na cały świat.
Nie było możliwości promocji w mediach społecznościowych...
DZIĘKUJEMY ZA WSPOMNIENIA
...wrzucania filmików, tweetowania, niczego w tym stylu.
Był znany dzięki swojej grze
i niesamowitej osobowości.
Najbardziej dumny jestem z wpływu,
jaki mieli na Chicago i kibiców.
Kiedy świętowaliśmy każde zdobyte mistrzostwo w Grant Parku,
widzieliśmy ogromny tłum szczęśliwych ludzi.
Wszyscy się cieszyli. Dobrze wiedzieć, że miało się wpływ
na uszczęśliwienie tych ludzi.
W 1992 roku rozgrywki NBA pokazywano w 80 krajach.
Teraz w 215.
KOMISARZ NBA - 1984-2014
Każdy, kto rozumie ten historyczny fenomen,
zrozumie, że Michael Jordan i jego era
to niezwykle ważna jego część.
Szalenie posunął nas do przodu.
Istnieją świetni zawodnicy, których wpływ ogranicza się do sportu.
PREZYDENT BARACK OBAMA
Są też ludzie sportu, którzy stali się kulturową siłą na szerszą skalę.
Michael Jordan pomógł utorować drogę
dla innego myślenia o afroamerykańskich sportowcach,
innego spojrzenia na sport
jako część przemysłu rozrywkowego.
Został wyjątkowym ambasadorem nie tylko koszykówki,
ale i Stanów Zjednoczonych...
BELGIA KOCHA BYKI
...oraz częścią kultury amerykańskiej na świecie.
BRAZYLIA KOCHA BYKI
Michael Jordan i Byki...
odmienili kulturę.
CHICAGO GRATULUJE MISTRZOM ŚWIATA CHICAGO BULLS
NAPRZÓD, BYKI
Tej nocy Jerry Reinsdorf zadzwonił i poprosił, żebym wrócił.
Po zdobyciu szóstego tytułu
zaoferowałem mu powrót.
„Zasłużyłeś na możliwość powrotu
bez względu na wcześniejsze rozmowy”.
Powiedziałem: „Chyba powinienem zrobić sobie przerwę.
Myślę, że to nie fair wobec Jerry'ego,
wiem, że trudno byłoby mu to zaakceptować”.
Puszczę ci...
Jerry Reinsdorf tłumaczy, dlaczego rozmontował drużynę.
- Reinsdorf? - Tak.
Muszę to usłyszeć. Nigdy nie pojąłem...
Nigdy nie rozmawialiśmy o powodach. Snułem własne domysły.
Po szóstym mistrzostwie straciliśmy kontrolę.
Samobójstwem byłoby
na tym etapie ich kariery ściągać...
Pippena, Steve'a Kerra, Rodmana, Rona Harpera.
Ich wartość rynkowa byłaby zbyt duża.
Nie byliby warci takich pieniędzy.
Kiedy zorientowaliśmy się, że musielibyśmy przejść przebudowę,
zaoferowałem Philowi
możliwość powrotu za rok.
Powiedział: „Nie chcę przebudowy.
Ani kiepskiej drużyny”.
To tyle. Samo się zakończyło.
Gdyby Michael był zdrowy i chciał wrócić,
nie wątpię, że Krause mógł mieć nową mistrzowską ekipę
za kilka lat. Ale to wymagałoby czasu.
W 1998 Krause powiedział już na początku sezonu,
że Phil może wygrać wszystkie 82 mecze, a i tak nie będzie trenerem.
Kiedy Phil powiedział, że to ostatni taniec, to tak też było.
Wiedzieliśmy, że nie zachowają składu.
Mogli to wszystko unieważnić na początku 1998 roku.
Po co mówić to na początku '98?
Gdyby powiedzieć zdobywcom tytułu '98...
Steve'owi Kerrowi, Judowi Buechlerowi...
„dajemy kontrakt na rok, walczcie o siódme”,
podpisaliby? Oczywiście, że tak.
Czy ja bym podpisał? Tak.
Podpisywałem już roczne kontrakty.
Czy Phil by to zrobił? Tak.
Pipa trzeba by było przekonać,
ale gdyby Phil w to wszedł,
gdyby Dennis i MJ wchodzili w to,
by zdobyć siódme mistrzostwo, Pippen by nie przepuścił.
W sezonie '91-'92 byłem...
młody, pełen energii, głodny.
W '98 po zdobyciu sześciu tytułów w osiem lat,
dominując tak samo jak w '91,
zacząłem wykorzystywać kunszt.
Myślę, że '98 był dużo lepszy niż pozostałe lata,
bo korzystałem w równej mierze z rozumu i z ciała.
Czy odejście u szczytu możliwości było satysfakcjonujące?
Nie.
Czy było irytujące?
Było irytujące, bo czułem...
że mogliśmy zdobyć siódmy.
Naprawdę w to wierzę.
Mogło się nie udać, ale nie akceptuję tego,
że nie mogliśmy nawet spróbować,
nieważne, jaki był powód.
To dobry czas, by odejść.
Świetna seria, wspaniały czas, dobra drużyna...
Pora odejść.
Pamiętam spotkanie drużyny z Philem.
Czuliśmy, że to koniec.
Żona zrobiła magistra z pracy socjalnej...
Należała do grupy pomagającej ludziom pogrążonym w żalu.
Jedną z rzeczy, które robili, był rytuał puszczania w niepamięć.
Powiedział: „To koniec, ostatni taniec. Ostatni raz będziemy razem”.
Prosił, by każdy napisał o tym,
co znaczy dla niego drużyna.
„Napiszcie, co znaczyło dla was bycie w drużynie w tym roku.
Przeczytamy to i spalimy w puszce po kawie”.
Każdy powiedział coś poruszającego.
Michael napisał wiersz.
Nie sądziłem, że stać go na taką głębię emocjonalną.
Phil miał do tego dryg.
Czy byłeś wielki, czy tylko się za takiego miałeś,
potrafił cię zaangażować w bycie częścią procesu.
Nie jestem poetą. Mówiłem, co wtedy czułem.
Zawsze będziemy związani.
Dzięki za przeszłość, cieszmy się chwilą.
Zakończmy to właściwie.
Czasem widzieliśmy w nim tyrana.
Ale wtedy okazał nam współczucie i zrozumienie.
Wszyscy wrzucili swoje kartki do puszki, a na koniec sesji...
Phil zgasił światło i podpalił papier.
Niewiele widziałem mocniejszych rzeczy.
Wspaniałe było to, że przyjechałem z Wilmington w Karolinie Północnej,
nigdy wcześniej nie będąc w Chicago,
a miasto to stało się moim domem i częścią mojej historii.
Moja pasja na boisku powinna być zaraźliwa,
bo tak próbowałem grać. Grałem dla nich.
Zaczęło się od nadziei.
Z gównianej drużyny...
staliśmy się jedną z dynastii wszech czasów.
Wystarczyła jedna zapałeczka...
by rozpalić ten cały ogień.
Pippen przejmuje! Cudownie dziś gra!
Michael z linii rzutów wolnych do Ehlo, ładnie!
Byki wygrywają!
Niesamowite zagranie Michaela Jordana!
Chcę, by Chicago Bulls jako marka i drużyna było szanowane
jak Lakers, Philadelphia 76ers czy Boston Celtics.
Liczę, że ja, moja drużyna
i cała organizacja stworzymy taki program.
PO ZDOBYCIU SZÓSTEGO TYTUŁU W CIĄGU OŚMIU LAT
PHIL JACKSON ZOSTAŁ WYMIENIONY.
MICHAEL JORDAN WRÓCIŁ NA EMERYTURĘ.
SCOTTIE PIPPEN ZOSTAŁ SPRZEDANY.
DENNIS RODMAN ZOSTAŁ ZWOLNIONY.
STEVE KERR ZOSTAŁ SPRZEDANY.
BYKI ZACZĘŁY PRZEBUDOWĘ.